امام خمینی: باید با اجازه پدر یا جدّ پدرى دختر باشد.[1]

آیات عظام بهجت، تبریزى، سیستانى، صافى، فاضل، مکارم و وحید: احتیاط واجب آن است که با اجازه پدر یا جدّ پدرى دختر باشد.[2]
 
پی‌نوشت‌ها‌:
[1]. توضیح المسائل مراجع، م 2376.
[2]. توضیح المسائل مراجع، م 2376؛ تبریزى، منهاج الصالحین، ج 2، م 1237 ؛ وحید، توضیح المسائل، م 2440 و خامنه اى، استفتاء، س 835.
 
منبع: مجموعه پرسش‌ها و پاسخ‌هاى دانشجویى؛ دفتر بیست و یکم (احکام ازدواج، مطابق با نظر ده تن از مراجع عظام)، سید مجتبى حسینى، قم: دفتر نشر معارف، 1385.
 
مطالب مرتبط:

در صورتى که دختر و پسرى هم کفو باشند؛ ولى پدر دختر مخالف ازدواج آنها باشد، آیا باز هم رضایت او لازم است؟

آیا صیغه عقد، در صورتى که بعدا رضایت پدر جلب شود، درست است و آن دختر محرم و همسر شرعى آن پسر محسوب مى شود؟

اگر دختر، بدون اذن پدر ازدواج کرد و بعد پدر آن عقد را تنفیذ نکرد، تکلیف چیست؟ آیا عقد باطل است؟

چنانچه در ازدواج با دختر باکره، بدانیم پدرش به آن رضایت مى دهد؛ آیا همین مقدار از رضایت باطنى کفایت مى کند یا اینکه نیاز به اجازه دارد؟

اگر دختر گفت: پدر و مادرم رضایت قلبى به ازدواج دارند؛ آیا مى توان به گفته او ـ بدون اذن پدر ـ با وى ازدواج کرد؟

آیا در ازدواج پسر، نیاز به اجازه پدر است؟

اگر پدر دختر به ازدواج دائم با جوانى اجازه دهد؛ آنان مى توانند براى آشنایى از خصوصیات یکدیگر، بدون اطلاع خانواده دختر عقد موقّت بخوانند؟

آیا از نظر تکلیفى، بدون تحصیل رضایت پدر دختر، مى توان دختر را عقد کرد؟

اگر دختر عقد را با کراهت اجازه دهد؛ ولى در باطن به آن رضایت داشته باشد آیا عقد صحیح است؟